Νέα

Όταν η Αγάπη μεταμορφώνει..

Πρόσφατα βρέθηκα με τα μικρά μου σε μία ομολογουμένως πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση θεατρικής διασκευής του έργου  «η Πεντάμορφη και το Τέρας», κι εκεί έμεινα να σκέπτομαι την Πεντάμορφη, το Τέρας, την κατάρα λόγω της ασπλαχνίας, της παραξενιά της ομορφιάς, και την μεταμόρφωση λόγω της Αγάπης.

Η μεταμόρφωση αυτή φτάνει ως την μετενσάρκωση, μπορεί να πει κανείς. Αφού, το παλιό πεθαίνει και γεννάται το καινούριο, ο πρίγκιπας είναι πια αναγεννημένος, είναι ένας άλλος, ένας μεταμορφωμένος λόγω της Αγάπης. Κι αλήθεια κανείς μπορεί να εστιάσει σε πολλά με αφορμή την ταινία αυτή που έχει κατακριθεί λόγω των αμφιλεγόμενων προτύπων της, κυρίως για την προσωπικότητα της Μπελ (Πεντάμορφης) που αγαπά και σώζει αυτόν που την έχει φυλακίσει. θα ήθελα όμως να εστιάσω στα διλήμματα που κανείς μπορεί να δει στο άτομο, στα διλήμματα που πολλές φορές μας βασανίζουν και μας δυσκολεύουν στη σχέση με τον εαυτό μας και με τον άλλο, τον σύντροφο, το φίλο, το παιδί μας κτλ.

Στο έργο το άτομο αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο ατομικό εγώ και την ευσπλαχνία στον συνάνθρωπο. Το Τέρας επιφορτίζεται με την ασχήμια, που κυρίως έρχεται λόγω της έλλειψης ενσυναίσθησης. Η Μπελ από την άλλη είναι εστιασμένη στον εαυτό της, με μία ευγένεια και σεβασμό και στην διαφορετικότητα του άλλου. Η ίδια πάλι, αντικρούει τα αρνητικά που δέχεται για την παραξενιά της, να της αρέσει το διάβασμα, να ξεχωρίζει, αλλά και για τον ιδιαίτερο, περίεργο έως και «τρελούτσικο» πατέρα της, που επιμένει να δουλεύει, παρόλο που τον λοιδορούν, στην εφεύρεση του. Υπάρχουν κι οι άλλοι, υπάρχει και η ομορφιά που έρχεται από τον νεαρό που τη θέλει για γυναίκα του. Η ανάλαφρη ομορφιά, η ανεπιτήδευτη ομορφιά που σε συνεπαίρνει. Εδώ, η ηρωίδα μας δεν αρκείται σε αυτό, αλλά όλα αυτά τα ενδεχόμενα παίζουν.

Μέσα μας υπάρχουν όλα αυτά σαν κομμάτια μας, σαν ενδεχόμενα που είτε γίνονται επιλογές, για διάφορους λόγους ή και παραμένουν ενδεχόμενα.  Τι είναι όμως αυτό μεταμορφώνει, αυτό που μπορεί να κάνει τον άνθρωπο να αναγεννηθεί, είναι αρκετή η αγάπη; και ποια αγάπη μπορεί να κάνει τον άνθρωπο να αναγεννηθεί;

Πόσες φορές ακούμε ανθρώπους να λένε εγώ θα τον αλλάξω, για τον σύντροφό τους, κυρίως σαν να επισκευάσουν κάτι που έχει χαλάσει και χρειάζεται επιδιόρθωση. Εδώ, είναι σημαντικό να ειπωθεί ότι συνήθως τα πράγματα δεν βαίνουν καλώς στις σχέσεις αυτές καθώς στερούνται αποδοχής του άλλου, βασικό για την αμοιβαία αγάπη και εκτίμηση.

Εγώ αντ’ αυτού θα ήθελα να επικεντρωθώ σε μία άλλη μεγάλη Αγάπη. Την αγάπη του εαυτού, την Αυτοαποδοχή. Πολύ σύνθετη έννοια, τόσο απλή και δύσκολη ταυτόχρονα. Την αγάπη και την αποδοχή του εαυτού όχι σαν κάτι στάσιμο, μη μεταμορφώσιμο, αλλά σε μία αποδοχή όλων αυτών των πτυχών μας, ως κομμάτια μας. Όλα αυτά κάνουν αυτό που είμαι και τα άλλα που θα δημιουργήσω στο μέλλον για εμένα και τους άλλους μου σημαντικούς. Όλες αυτές οι επιλογές μου αποκαλύπτουν τις πτυχές μου, όλα αυτά που μπορώ να είμαι. Και είναι αυτά που με κάνουν αυτό που είμαι στο παρόν και μου φάνηκαν μέσα στο χρόνο χρήσιμα. Έχω κι άλλες πτυχές όμως, τα εν δυνάμει μου, που μπορώ να κάνω επιλογές στο μέλλον.

Μέσα από την αυτοαποδοχή, ο άνθρωπος δεν είναι απόλυτος. Δεν είναι απόλυτα καλός ή κακός, είναι συμπονετικός, μπορεί να συμπονά, να συναισθάνεται τον άλλο άνθρωπο επειδή πρώτα συμπονά τον εαυτό του. Ξέρει να αναγνωρίζει και να φροντίζει τις πληγές του, να περιμένει να επουλωθούν, πιστεύει στην θεραπεία, στην επιμονή και την υπομονή στο να δημιουργηθεί κάτι και το σέβεται αυτό. Την ίδια φροντίδα μπορεί να δείξει και στον διπλανό του αν το επιλέξει ή του το επιτρέψει κι ο άλλος. Σέβεται την επιλογή του άλλου και μπορεί έτσι να συντροφεύει και να συντροφεύεται. Ναι, θα πω,  αυτού του είδους η αγάπη σε μεταμορφώνει.

Αγάπη

Κι ἤμουν στὸ σκοτάδι. Κι ἤμουν τὸ σκοτάδι.
Καὶ μὲ εἶδε μία ἀχτίδα

Δροσούλα τὸ ἱλαρὸ τὸ πρόσωπό της
κι ἐγὼ ἤμουν τὸ κατάξερο ἀσφοδίλι.
Πῶς μ᾿ ἔσεισε τὸ ξύπνημα μιᾶς νιότης,
πῶς ἐγελάσαν τὰ πικρά μου χείλη!

Σάμπως τὰ μάτια της νὰ μοῦ εἶπαν ὅτι
δὲν εἶμαι πλέον ὁ ναυαγὸς κι ὁ μόνος,
κι ἐλύγισα σὰν ἀπὸ τρυφερότη,
ἐγὼ ποὺ μ᾿ εἶχε πέτρα κάνει ὁ πόνος.

Κώστας Καρυωτάκης, Ο πόνος του ανθρώπου και των πραγμάτων

 

Σταυρούλα Στυλ. Παπαδονικολάκη

Ψυχολόγος ΜΑ Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια

Τηλ. 694 7211 665

Email: info@psyathens.gr

Website: www.psyathens.gr

Comments for this post are closed.